نوستالژی رضا یزدانی

متن آهنگ نوستالژی از رضا یزدانی

پشت خط قرمز ترانه ها عابر یه شهر گمشده تو دود
راوی خاطره های زخمی ام پر نوستالژی روزای کبود
پر بغضم پر بهت و انتظار، انتظاری عبث و پوچ و محال
انتظار با تو هم سفر شدن دوباره میون جاده شمال
دلم پره بیا بازم با هم دیگه بریم سفر جای ما اونجا خالیه
منو ببر منو ببر، یه عمر جاده شمال منتظر عبور ماست
نمی دونه یکی از اون دوتا قناری بی صداست
───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

من پر از خوابای نیمه کاره ام پر یاد روزای رفته به باد
چشامو می بندم و وا می کنم تا شاید عطرت بخاطرم بیاد
تا شاید دوباره هم سفر بشیم توی جاده ای به مقصد جهان
با همون پیکان قراضه که یه روز یکی جاش گذاشت کنار اتوبان
یه پیکان قراضست ولی توی رویاش هنوزم جوونه
خیالش هنوزم می تونه بازم توی جاده یه کله برونه
خیالش هنوزم موتور مونده باقی تو صندوق سینه
یه پیکان قراضه کنار اتوبان داره خواب می بینه
───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

از کنار کودکی هام می گذرم، از رها ترین روزای زندگی
کاش می شد یه لحظه تکرار بشه اون هوای سربه زیر سادگی
کاش می شد دوباره پا به پا بشیم،کاش می شد حتی شده واسه یه بار
کودکانه های دوباره گل کنن تو عبور از خیابون لاله زار
لاله زار کاش می تونستیم همیشه بچه بمونیم
عمو زنجیر بافُ بازم توی کوچه هات بخونیم
لیموناد شیشه ای دوزار لواشک برگی یه شاهی
بابا نون نداد نوشتن، توی دفترای کاهی
───┤ ♩♬♫♪♭ ├───

لاله زاری که هنوز تو کوچه هاش خاطره های ما پرسه می زنه
سر کوچه ملیش مردیه که داره توی رویاهاش جون می کنه
سر کوچه ملی یه مرده یه مرد که سی سال پیش ساعتش یخ زده
نمی دونه دنیا چه رنگی شده نمی دونه کی رفته کی اومده
سر کوچه ملی یه مرده یه مرد توی پالتوی کهنه عهد بوق
داره عابرا رو نگاه می کنه که رد می شن از کوچه های شلوغ
حیف نمیشه به عقب برگردیم به شبای پرسه و دربه دری
کافه چی دکمه برگشتو بزن به روزای خوب کافه نادری
چشمک ستاره ها رو می شمردیم یادته
واسه تنهایی شب غصه می خوردیم یادته
من مثه سایه تو، تو واسه من مثه نفس
هردومون برای همدیگه می مردیم یادته